วันอังคารที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

เทือกเขาหิมาลัย ความงามของธรรมชาติที่น่าพิศวง Spectacular Nature: The Himalayas

Ah, the mesmerizing and mighty Himalayas! The world's youngest and the loftiest mountain range whose name literally means 'abode of snow' in Sanskrit. Home of some of the greatest rivers of the world -- Ganges, Indus, Brahmaputra, Yangtze, Mekong and many more; no other mountain range in the world has so deeply and profoundly shaped the cultures of surrounding regions.

A look at the pious, massive and legendary Himalayas.

The Himalayas include the Karakoram, the Hindu Kush, and other, lesser ranges. Together, the Himalayan mountain system is the planet's highest, and home to the world's highest peaks including the Mount Everest and K2.

To comprehend the enormous scale of this mountain range, consider that Aconcagua, in the Andes, at 22,841 ft is the highest peak outside Asia, whereas the Himalayan system includes over 100 mountains exceeding 23,622 ft.

ภูเขาหิมาลัยที่ยิ่งใหญ่และน่าหลงใหล เทือกเขาที่เยาว์วัยและสูงที่สุดในโลก นามหิมาลัยมีความหมายว่า “ที่อยู่ของหิมะ” ในภาษาสันสกฤต บ้านของแม่น้ำที่ยิ่งใหญ่หลายสายของโลก – แม่น้ำ Ganges, Indus, Brahmaputra, Yangtze, Mekong และอีกหลายสาย ไม่มีเทือกเขาใดในโลกที่จะก่อให้เกิดประเพณีในพื้นที่รอบๆได้มากเท่าภูเขาเทือกนี้อีกแล้ว

มาเรียนรู้เรื่องราวความเชื่อทางศาสนาที่มีอย่างสูง ความยิ่งใหญ่และตำนานของหิมาลัยกัน

เทือกเขาหิมาลัย หมายรวมถึงเทือกเขาโคราโครัม ภูเขาฮินดูคุช และเทือกเขาอื่นๆที่เล็กกว่า เมื่อรวมกันแล้วเทือกเขาหิมาลัยเป็นระบบที่สูงที่สุดในโลก และเป็นบ้านของยอดเขาที่สูงที่สุด ซึ่งรวมถึงยอดเขาเอฟเวอร์เรส และ K2

หากจะนึกถึงขนาดที่ใหญ่โตของเทือกเขาแห่งนี้ ลองนึกถึงภูเขาเขา Aconcagua ในเทือกเขาแอนดิส ซึ่งสูง 22,841 ฟุต ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดนอกทวีปเอเชีย ในขณะที่เทือกเขาหิมาลัยจะรวมถึงภูเขาน้อยใหญ่มากกว่า 100 ลูก และสูงกว่า 23,622 ฟุต

The moon and stars light up Mount Everest, also known as Qomolangma, as seen from near Everest Base Camp in the Tibet Autonomous Region.

The main Himalaya range runs, west to east, from the Indus river valley to the Brahmaputra river valley, forming an arc 2,400 km long, which varies in width from 400 km in the western Kashmir-Xinjiang region to 150 km in the eastern Tibet-Arunachal Pradesh region.

ดวงจันทร์และดวงดาวทำให้ยอดเขาเอฟเวอร์เรสเปล่งประกาย ซึ่งรู้จักกันในชื่อ Qomolangma ซึ่งสามารถมองเห็นได้ใกล้ๆกับ Everest Base Camp ในเขตปกครองพิเศษของทิเบต

เทือกเขาเอฟเวอร์เรสทอดตัวจากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก จากแม่น้ำในหุบเขาอินดัส ไปจนถึงหุบเขาบรามาบุตตรา หลอมรวมกลายเป็นแนวโค้งยาว 2,400 กิโลเมตร ซึ่งมีความกว้างจาก 400 กิโลเมตรทางทิศตะวันตก ในบริเวณแคชเมีย-ซินเจียง ไปจนถึง 150 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกในบริเวณ ทิเบต-อรุนาจันประเทศ

Trekkers pause to admire Mt Kusum Kangru in the Mt Everest region in Nepal.

The Himalayas in Nepal contains over 250 beautiful peaks which all exceed 6,000 meters in height. About 75% of Nepal is covered by the Himalayas.

นักปีนเขาหยุดพักเพื่อชื่นชมภูเขา Mt Kusum Kangru ในเทือกเขาเอฟเวอร์เรสของประเทศเนปาล

เทือกเขาหิมาลัยในเนปาล ประกอบไปด้วยยอดเขา 250 ยอดที่สวยงาม ซึ่งทุกยอดเขามีความสูงมากกว่า 6,000 เมตร และราวร้อยละ 75 ของพื้นที่ของเนปาลปกคลุมด้วยภูเขาหิมาลัย

A memorial for British climber David Sharp, who died climbing the Mount Everest is pictured at base camp in Tibet Autonomous Region.

David Sharp was an English mountaineer who died near the summit of Mount Everest. His death caused controversy and debate, because he was passed by a number of other climbers heading to and returning from the summit. Climbing solo without oxygen or radio, many mountaineers say that Sharp was ill-prepared, lacking proper gloves and oxygen.

อนุสรณ์สถานของ David Sharp นักไต่เขาชาวอังกฤษ ซึ่งเสียชีวิตในขณะปีนภูเขาเอฟเวอร์เรส ภาพนี้ถ่ายที่เบสแค้มป์ในเขตปกครองพิเศษของทิเบต

David Sharp เป็นนักไต่เขาชาวอังกฤษ ซึ่งเสียชีวิตใกล้ๆกับบริเวณจุดสูงสุดของยอดเขาเอฟเวอร์เรส การเสียชีวิตของเขาทำให้เกิดการโต้แย้งอย่างรุนแรง ด้วยเหตุที่เขาไต่ความชันผ่านนักไต่เขาอีกหลายคนที่กำลังมุ่งหน้าไปสู่และกลับลงมามาจากยอดสูงสุด เขาไต่เขาคนเดียวและไม่มีอ๊อกซิเจนหรือวิทยุสื่อสาร ซึ่งนักไต่เขาหลายคนบอกว่าเป็นการเตรียมตัวที่ไม่พร้อม รวมถึงการที่ไม่มีถุงมือที่เหมาะสมและอ๊อกซิเจน

Mount Everest is the highest point on the surface of the earth (29,029 feet), located in the Himalayas.

The mountain is located on the border between Sagarmatha Zone, Nepal, and Tibet, China. Edmund Hillary and Tenzing Norgay were the first people to climb Mount Everest in 1953.

ยอดเขาเอฟเวอร์เรสเป็นจุดสูงสุดของผิวโลก (29,029 ฟุต) ตั้งอยู่ในเทือกเขาหิมาลัย

ภูเขาแห่งนี้อยู่ตรงชายแดนระหว่างเขต Sagarmatha Zone ประเทศเนปาล กับ ทิเบต ประเทศจีน นาย Edmund Hillary และนาย Tenzing Norgay เป็นสองคนแรกที่ปีนเขาเอฟเวอร์เรสสำเร็จเป็นครั้งแรกในปี 1953

Japanese mountaineer Takako Arayama, 70, leads other climbers on the way to the top of Mount Everest May 17, 2006. Arayama is the oldest person to scale the world's highest peak from the Tibetan side.

The Himalayas are geologically alive! The southern front moves approximately 20 mm a year and it is estimated that in 10 million year's time, the Himalayas will have moved approximately 1,500 km into Asia.

นักปีนเขาชาวญี่ปุ่น นาย Takako Arayama วัย 70 กำลังนำนักไต่เขาคนอื่นขึ้นไปยังยอดเขาเอฟเวอร์เรสเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2006 นายอารายามา เป็นคนที่อายุมากที่สุดที่ปีนเขาไปถึงจุดสูงสุดทางด้านทิเบต

เทือกเขาหิมาลัยเป็นภูเขาที่มีชีวิตในทางธรณีวิทยา ทางด้านใต้เคลื่อนไปราว 20 มม.ทุกปี และมีการคาดการณ์กันว่าภายในช่วงเวลาหมื่นปี เทือกเขาหิมาลัยจะเคลื่อนเข้าไปสู่ด้านในของพื้นที่ของทวีปเอเชียอีกราว 1,500 กิโลเมตร

The Himalayas hold a very important position in the religions practised in the region including Buddhism and Hinduism.

In Hinduism, the mountain range is considered to be the abode of the Gods with many shrines like the Amarnath and Kailash Mansarovar located in the Himalayas. The Himalaya have also been personified as the god Himavat, the father of Shiva's consort, Parvati.

เทือกเขาหิมาลัยอยู่ ณ จุดที่มีความสำคัญในการปฏิบัติกิจทางศาสนาในบริเวณนี้ ทั้งศาสนาพุทธ และศานาฮินดู

ในศาสนาฮินดู เทือกเขาเปรียบเสมือนที่พำนักของพระผู้เป็นเจ้าหลายพระองค์ ซึ่งมีศาลไว้สำหรับสักการบูชาในเทือกเขาหิมาลัย เช่น Amarnath และ Kailash Mansarovar
 เทือกเขาหิมาลัยยังเป็นเทพในตัว คือเทพเจ้า Himavat ซึ่งเป็นพระบิดาของพระนางปาวารตี พระชายาของพระศิวะ

A Buddhist monk walks around the 1300-year-old Rongbo De Hermitage, part of the nearby Rongbo Monastery, the world's highest monastery at an altitude of over 16,732 feet, located at the foot of Mount Everest (back), in the Tibet Autonomous Region.

Many important Buddhist monasteries and Gompas are situated in the Himalayas like Lamayuru and Hemis in Ladakh and Rumtek in Sikkim.

พระสงฆ์เดินรอบๆ Rongbo De Hermitage ซึ่งมีอายุ 1,300 ปี และเป็นส่วนหนึ่งของวัด Rongbo ซึ่งเป็นวัดที่อยู่สูงที่สุดในโลกด้วยความสูง 16,732 ฟุต ตั้งอยู่เชิงเขาเอฟเวอร์เรส (ที่เห็นอยู่ด้านหลัง) ในเขตปกครองพิเศษของทิเบต

มีวัดในพุทธศาสนาหลายวัดและ Gompas (ไม่รู้ว่าคืออะไร -- ผู้แปล) ตั้งอยู่ในเทือกเขาหิมาลัย เช่นวัด Lamayuru และวัด Hemis ในเมืองลาดัด วัด Ramtak ในสิกขิม


The Himalaya region is dotted with hundreds of lakes. Most lakes are found at altitudes of less than 5,000 m, with the size of the lakes diminishing with altitude. The largest lake is the Pangong Tso, which is spread across the border between India and China. It is situated at an altitude of 4,600 m, and is 8 km wide and nearly 134 km long.

ในบริเวณเทือกเขาหิมาลัยมีทะเลสาบหลายร้อยแห่ง ทะเลสาบส่วนใหญ่อยู่ต่ำกว่าระดับ 5,000 ฟุต และขนาดของทะเลสาบจะเล็กลงตามระดับความสูง
 ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดคือ ทะเลสาบ Pangong Tso ซึ่งทอดตัวคลุมชายแดนระหว่างอินเดียและจีน ทะเลสาบนี้ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 4,600 เมตร และกว้าง 8 กิโลเมตร ยาวเกือบ 134 กิโลเมตร

The Himalayas have a profound effect on the climate of the Indian subcontinent and the Tibetan plateau. They prevent frigid, dry Arctic winds blowing south into the subcontinent, which keeps South Asia much warmer than corresponding temperate regions in the other continents.

เทือกเขาหิมาลัยมีผลกระทบกับภูมิอากาศในคาบสมุทรอินเดียและที่ราบสูงทิเบต มันป้องกันความหนาวเย็น ลมที่แห้งแล้งจากอาร์กติกที่พัดลงมาทางใต้เข้ามาสู่คาบสมุทร และทำให้เอเซียใต้อบอุ่นกว่าอุณหภูมิที่น่าจะเป็นเมื่อเทียบกับทวีปอื่นๆ

Participants take part in the Tenzing Hillary Everest Marathon 2006 at Everest Base Camp in Nepal.

Everest Marathon is considered by High Altitude Mountain Runners as the world's ultimate race or the ultimate challenge of this form of extreme sport . These runners endure the harsh weather and even digest altitude sickness to experience the romantic participation in this World's only Highest Marathon Event.

ผู้เข้าร่วมกิจกรรม วิ่งมาราธอน Tenzing Hillary Everest Marathon 2006 ณ Everest Base Camp ที่ประเทศเนปาล

เอฟเวอร์เรสมาราธอน เป็นกีฬาสำหรับนักวิ่งในพื้นที่ภูเขาสูง นับเป็นการแข่งขันที่สุดยอด หรืออาจจะกล่าวได้ว่าเป็นกีฬาทีท้าทายที่สุดในโลก ด้วยเหตุที่นักวิ่งเหล่านี้จะต้องต่อสู้กับอากาศยากลำบาก และกระทั่งต้องสู้กับความเจ็บป่วยที่เกิดจากระดับความสูง เพียงเพื่อจะได้ประสบการณ์ในการเข้าร่วมกิจกรรมที่น่ารักอันเดียวของโลก นั่นคือ การวิ่งมาราธอน ณ ที่ที่สูงที่สุดในโลก

Nepali soldier guards Khumjung village on the trail to Mt. Everest in northern Nepal.

The Himalayas, due to their large size and expanse, have been a natural barrier to the movement of people for tens of thousands of years. They have also hindered trade routes and prevented military expeditions across its expanse. For instance, Genghis Khan could not expand his empire south of the Himalayas into the subcontinent.

ทหารเนปาลรักษาการณ์ที่หมู่บ้าน Khumjung ทางขึ้นสู่ภูเขาเอฟเวอร์เรสทางตอนเหนือของเนปาล

เนื่องจากขนาดที่ใหญ่โตและความกว้างของเทือกเขาหิมาลัย มันจึงเป็นปราการธรรมชาติที่กั้นการเคลื่อนถิ่นฐานของมนุษย์มากว่าหมื่นปีแล้ว อีกทั้งยังขัดขวางเส้นทางการค้า รวมถึงป้องกันการรุกรานทางทหารไม่ให้ข้ามความกว้างใหญ่ของมันเข้ามา ยกตัวอย่างเช่น เจ็งกิสข่าน ไม่สามารถที่จะขยายอาณาจักรลงมาทางใต้ของเทือกเขาหิมาลัยเข้ามาสู่คาบสมุทรแห่งนี้
The Himalayas have also prevented intermingling of people from the Indian subcontinent with people from China and Mongolia, causing significantly different languages and customs between these regions.

เทือกเขาหิมาลัยยังป้องกันการผสมเผ่าพันธุ์ของมนุษย์จากคาบสมุทรอินเดียกับคนจากประเทศจีนและมองโกเลีย ทำให้เกิดทั้งภาษาและประเพณีที่แตกต่างกันระหว่างพื้นที่เหล่านี้


Trekkers walk past Mt.Kwangde in the Mt. Everest region in Nepal.

Although Nepal is famous for the Himalayas, this beautiful range of mountains also reaches into China, India, Bhutan, Afghanistan and Pakistan.

นักเดินป่าเดินผ่านภูเขา Mt.Kwangde ในบริเวณเทือกเขาเอฟเวอร์เรสในเนปาล

ถีงแม้ว่าเนปาลจะเป็นที่รู้จักในเรื่องของเทือกเขาหิมาลัย เทือกเขาที่สวยงามนี้ยังทอดตัวเข้าไปถึงประเทศจีน อินเดีย ภูฐาน อาฟกานิสถาน และปากีสถาน

Trekkers and tourists sit at Mt. Thamserku in the Mt. Everest region in Nepal.

In 2005, 277,129 tourists visited the Himalayan kingdom -- home to eight of the world's 14 highest mountains, including Mount Everest.

นักเดินป่าและนักท่องเที่ยวนั่งพักที่ภูเขา Thamserku ในอาณาจักรของเทือกเขาเอฟเวอร์เรส – บ้านของยอดเขาที่สูงที่สุดในโลก 14 แห่ง ซึ่งรวมถึงยอดเขาเอฟเวอร์เรส

Himalayan peaks are seen from near Mount Everest base camp. The unpredictable and difficult weather in the area makes the climbing efforts difficult.

The Himalayan range encompasses about 15,000 glaciers, which store about 12,000 km3 of freshwater. The 70 km-long Siachen Glacier at the India-Pakistan border is the second longest glacier in the world outside the polar region.

ยอดสูงสุดของเทือกเขาหิมาลัยมองเห็นได้จากบริเวณใกล้ๆ Mount Everest base camp ด้วยเหตุที่ภูมิอากาศที่คาดเดาไม่ได้ในบริเวณแถบนี้ ทำให้ความพยายามในการปีนเขาเป็นไปอย่างยากลำบาก

เทือกเขาหิมาลัยรวมเอาธารน้ำแข็งเอาไว้ถึง 15,000 แห่ง ซึ่งกักน้ำจืดเอาไว้ถึง 12,000 ลูกบาศน์กิโลเมตร ธารน้ำแข็ง Siachen Glacier ยาว 70 กิโลเมตร ณ ชายแดนอินเดีย-ปากีสถาน เป็นธารน้ำแข็งที่ยาวเป็นอันดับสองของโลกนอกเขตขั้วโลก

Nepalese trekkers look at Mount Everest (middle peak), the world's highest mountain.

Mount Everest was named after Sir George Everest in 1865, the British surveyor-general of India. It was once known as Peak XV (Peak 15).

ชาวเนปาลมองไปยังยอดเขาเอฟเวอร์เรส (ยอดกลาง) ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในโลก

ยอดเขาเอฟเวอร์เรส ตั้งตามชื่อของ Sir George Everest ในปี 1865 ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่ง British surveyor-general of India ก่อนนั้นยอดเขาแห่งนี้รู้จักกันในชื่อ Peak XV (ยอดเขาที่ 15).

When the New Zealander Edmund Hillary and Tenzing Norgay, a sherpa climber from India and Nepal reached the summit at 11:30 a.m. local time on 29 May 1953 via the South Col Route they paused at the summit to take photographs and buried a few sweets and a small cross in the snow before descending.

เมื่อครั้งที่ชาวนิวซีแลนด์ 2 คนคือ Edmund Hillary และ Tenzing Norgay นักไต่เขาจากอินเดียและเนปาลปีนขึ้นมาถึงยอดเขาเมื่อเวลา 11.30 น. ตามเวลาท้องถิ่นเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 1953 โดยผ่านมาทาง South Col Route พวกเขาหยุดพักที่จุดสูงสุดเพื่อถ่ายรูปและฝังของหวานสองสามชิ้นและกางเขนอันเล็กๆในหิมะก่อนที่จะปีนกลับลงมา

Mount Everest, the highest peak in the world, with an altitude of 29,028 feet, is seen in this aerial view taken from a passenger aircraft flying over Nepal at a height of 30,000 feet, November 9, 2008. Everest is part of the Himalayan mountain range along the border of Nepal and Tibet. In background is the Tibetan Plateau.

ภูเขาเอฟเวอร์เรสซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในโลกด้วยความสูง 29,028 ฟุต มองเห็นได้จากภาพทางอากาศซึ่งถ่ายจากเครื่องบินพาณิชย์ที่บินเหนือเนปาลที่ความสูง 30,000 ฟุต เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2008
ภูเขาเอฟเวอร์เรสเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัยที่ทอดตัวไปตามชายแดนของเนปาลและทิเบต ฉากหลังที่เห็นคือที่ราบสูงทิเบต

Source: India Syndicate

Images: Reuters

วันพุธที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่

อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ 4 จังหวัด 11 อำเภอ ได้แก่ อำเภอมวกเหล็ก อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี อำเภอปากช่อง อำเภอวังน้ำเขียว จังหวัดนครราชสีมา อำเภอนาดี อำเภอกบินทร์บุรี อำเภอประจันตคาม อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี และอำเภอปากพลี อำเภอบ้านนา อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของไทย ได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2505 และได้รับสมญานามว่าเป็น "อุทยานมรดกของกลุ่มประเทศอาเซียน"
อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ มีเนื้อที่ปกคลุม 2,168 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย ป่าเบญจพรรณ ป่าดงดิบแล้ง ป่าดงดิบชื้น ป่าดิบเขา ทุ่งหญ้า และป่ารุ่นหรือป่าเหล่า ป่าดงดิบชื้น ลักษณะป่าชนิดนี้เป็นป่าที่อยู่ในระดับความสูง 400-1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล พืชพรรณมี 3,000 ชนิด,นกมี 250 ชนิดและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 67 ชนิด ซึ่งได้แก่ ช้าง เสือ ชะนี กวาง และหมูป่า พบอยู่ตามทุ่งหญ้ากว้างทั่วๆ ไป

เนื้อหา

 [ซ่อน] 

ประวัติ

ในสมัยก่อน การเดินทางติดต่อระหว่างภาคกลางกับภาคอีสานนั้น มีอุปสรรคคือจะต้องผ่านป่าดงดิบขนาดใหญ่ซึ่งเต็มไปด้วยอันตรายมากมายทั้งสัตว์ร้ายและไข้ป่า ผู้คนที่เดินทางผ่านป่านี้ล้มตายเป็นจำนวนมาก จึงได้ขนานนามว่า ดงพญาไฟ ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จผ่านในคราวเปิดทางรถไฟสายกรุงเทพ-นครราชสีมา ทรงเห็นว่าชื่อดงพญาไฟนี้ ฟังดูน่ากลัว จึงโปรดให้เปลี่ยนชื่อเป็นดงพญาเย็นตั้งแต่นั้นเป็นมา
เมื่อมีการสร้างทางรถไฟ ชาวบ้านก็ได้เข้ามาจับจองพื้นที่กัน โดยเฉพาะบนยอดเขา โดยถางป่าเพื่อทำไร่ และในปี 2465 ได้ขอจัดตั้งเป็นตำบลเขาใหญ่ แต่ด้วยการที่จะเดินทางมายังยอดเขานี้ค่อนข้างลำบากห่างไกลจากการปกครองของเจ้าหน้าที่บ้านเมือง ตำบลเขาใหญ่จึงเป็นแหล่งซ่องสุมของโจรผู้ร้าย จนกระทั่งปี 2475 ทางราชการได้ส่งปลัดจ่างมาปราบโจรผู้ร้ายจนหมด แต่สุดท้ายปลัดจ่างก็เสียชีวิตด้วยไข้ป่า ได้ตั้งเป็นศาลเจ้าพ่อเขาใหญ่ เป็นที่เคารพนับถือจนปัจจุบันนี้[3]
หลังจากปราบโจรผู้ร้ายหมดลงแล้ว ทางราชการเห็นว่าตำบลเขาใหญ่นี้ยากแก่การปกครอง อีกทั้งปล่อยไว้จะเป็นแหล่งซ่องสุมโจรผู้ร้ายอีก จึงได้ยุบตำบลเขาใหญ่ และให้ผู้คนที่อาศัยอยู่บนเขาทั้งหมดย้ายลงมาอาศัยอยู่ข้างล่าง ป่าที่ถูกถางเพื่อทำไร่นั้นปัจจุบันคือยังมีร่องรอยให้เห็นเป็นทุ่งหญ้าโล่งๆ บนเขาใหญ่นั่นเอง
ปี 2502 จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เล็งเห็นว่าบริเวณเขาใหญ่นี้ มีธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ อีกทั้งมีความสวยงาม เหมาะใช้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ แต่มีปัญหาคือมีการตัดไม้ทำลายป่า จึงได้ให้มีการสำรวจพื้นที่บริเวณตำบลเขาใหญ่เดิมและบริเวณโดยรอบและได้ตราพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติขึ้น ตั้งเขาใหญ่เป็นอุทยานแห่งชาติในปี 2505 โดยเป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของประเทศไทย และได้ตัดถนนธนะรัชต์แยกออกมาจากถนนมิตรภาพมายังตัวเขาใหญ่ โดยถนนนี้ขึ้นมาบนเขาใหญ่แล้วจะแยกเป็นสองสาย คือไปสิ้นสุดที่น้ำตกเหวสุวัตสายหนึ่ง และไปสิ้นสุดที่เขาเขียวอีกสายหนึ่ง ซึ่งก่อนปี 2525 ถนนธนะรัชต์นี้เป็นเพียงถนนสายเดียวที่จะมายังเขาใหญ่ได้
ในปี 2523 ได้มีการตัดถนนสายปราจีนบุรี-เขาใหญ่ [4] โดยถนนนี้เปิดใช้งานในปี 2525 ทำให้สามารถเดินทางได้สะดวกขึ้น และเดินทางจากกรุงเทพมหานครใช้ระยะทางสั้นกว่า อีกทั้งเส้นทางยังชันและมีโค้งหักศอกน้อยกว่าถนนธนะรัชต์เดิม อีกทั้งยังทำให้การท่องเที่ยวในส่วนใต้ของอุทยานสะดวกขึ้น เช่น สามารถเดินทางมายังน้ำตกเหวนรกได้โดยตรง ซึ่งแต่เดิมจะต้องเดินเท้าเข้ามาจากอำเภอปากพลีแล้วเลาะมาตามหน้าผา แต่การตัดถนนใหม่สามารถนำรถยนต์เข้าไปจอดแล้วเดินเท้าประมาณ 1 กิโลเมตรก็ถึงน้ำตกเหวนรกได้แล้ว
เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ทับลาน ปางสีดา ตาพระยา และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่ ได้รับการประกาศให้เป็น "มรดกโลกทางธรรมชาติ" จากองค์การยูเนสโก ภายใต้ชื่อกลุ่ม “ดงพญาเย็น-เขาใหญ่”

ภูเขาที่สำคัญ

 เขาร่ม

เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ โดยสูง 1,351 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เขาร่มสามารถมองเห็นได้จากถนนธนะรัชต์ เป็นแนวเขาขนานกับเขาเขียว การเดินทางไปยังเขาร่มนั้นต้องเดินเข้าไปด้วยเท้า ซึ่งมีน้อยคนนักที่เดินทางขึ้นไปถึงยอดเขาร่ม โดยมากจะเป็นเจ้าหน้าที่ป่าไม้เท่านั้น

เขาแหลม

เนื่องจากเป็นเขาที่มียอดแหลมจึงได้ชื่อว่าเขาแหลม เขาแหลมมีความสูงรองจากเขาร่ม การเดินทางต้องเดินเท้าเข้าไปเช่นกันโดยเส้นทางยากลำบากมาก ใช้เวลาเดินไม่ต่ำกว่า 7 ชั่วโมง และก่อนถึงยอดเขาจะต้องโหนเชือกขึ้นไปเพื่อไปยังยอดเขา ด้วยเส้นทางที่ยากลำบากนี้ สโมสรโรตารีเคยตั้งรางวัลให้กับสตรีที่พิชิตยอดเขาแหลมเป็นเงิน 60,000 บาท โดยผู้ได้รับรางวัลคือ นางแคทเธอรีน บ.บุรี ได้พิชิตยอดเขาแหลมในปี 2515
ความสำคัญของเส้นทางไปยอดเขาแหลมคือ เส้นทางที่ใช้เดินทางจะผ่านทางเดินของสัตว์หลายชนิด จึงพบรอยเท้าสัตว์ได้มากมาย อีกทั้งยังมีโอกาสพบสัตว์ป่าต่างๆ ได้อีกด้วย

เขาเขียว

เขาเขียว มองจากถนนทางขึ้นเขาเขียว
เป็นภูเขาสูงอีกลูกหนึ่งของอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ลักษณะเป็นทิวเขายาว มองเห็นได้จากทางจังหวัดนครนายก การเดินทางไปยังเขาเขียวสามารถเดินทางได้โดยรถยนต์ไปถึงยอด โดยบนยอดของเขาเขียวเป็นที่ตั้งของสถานีเรดาร์ของกองทัพอากาศ ซึ่งเปิดให้เป็นจุดชมวิว อีกทั้งยังมีจุดชมวิวและศึกษาเส้นทางธรรมชาติผาเดียวดาย ซึ่งเป็นจุดชมวิวที่สวยงามมากจุดหนึ่ง

 เขาสามยอด

ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ เป็นต้นกำเนิดของต้นน้ำลำธารที่สำคัญ อีกทั้งยังมีสัตว์ป่าชุกชุม การเดินทางไปเขาสามยอดต้องเดินเท้าเข้าไป ใช้เวลาราว 6-8 ชั่วโมง เส้นทางนี้มีทากชุกชุมมาก

 เขาฟ้าผ่า

อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเช่นกัน เขาฟ้าผ่าเป็นต้นกำเนิดของลำนางรองซึ่งไหลเป็นน้ำตกนางรองในจังหวัดนครนายก นอกจากนี้ยังมีสถานีวิทยุสื่อสารของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยตั้งอยู่อีกด้วย การเดินทางจะต้องผ่านถนนลูกรังโดยใช้รถขับเคลื่อนสี่ล้อเข้าไป

 เขากำแพง

เขากำแพง มองจากอ่างเก็บน้ำลำพระเพลิง1
เป็นเทีอกเขาแนวยาวราวกับกำแพงจึงได้ชื่อว่าเขากำแพง โดยเขากำแพงนี้เป็นต้นกำเนิดของลำน้ำสำคัญ เช่น ลำพระเพลิง ลำพระยาธาร ลำใสใหญ่ เป็นต้น

เขาสมอปูน

เห็นได้ชัดจากจังหวัดปราจีนบุรีและนครนายก ชาวบ้านบางคนเรียกว่าเขาสูง สามารถเดินทางเข้ามาโดยไปตามเส้นทางที่ชาวบ้านหาของป่าเป็นประจำ และเส้นทางนี้สามารถทะลุมายังน้ำตกเหวนรกได้อีกด้วย

 เขาแก้ว

อยู่ทางทิศเหนือของอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ เป็นต้นกำเนิดของห้วยคลองมะเดื่อและห้วยเจ็ดคต

จะเห็นได้ว่า ไม่มีเขาลูกใดชื่อ "เขาใหญ่" เลย การที่เรียกบริเวณนี้ว่าเขาใหญ่นั้นเรียกตามตำบลเดิมที่เคยจัดตั้งมาแต่ก่อนเท่านั้น

 แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ

น้ำตกเหวนรก

น้ำตกเหวนรกชั้นที่ 2 และ 3 แต่ชั้นที่ 1 มองไม่เห็นจากมุมนี้ โดยซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้สีเขียวด้านบน
เป็นน้ำตกที่เกิดจากคลองท่าด่าน น้ำตกเหวนรกเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นน้ำตกที่มีความสูงและสวยงามมากแห่งหนึ่งของอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ แต่เดิมก่อนที่จะมีการตัดถนนสายปราจีนบุรี-เขาใหญ่นั้น จะต้องเดินเท้าเข้ามาโดยใช้เวลาไม่น้อยกว่า 6 ชั่วโมง แต่หลังจากตัดถนนสายปราจีนบุรี-เขาใหญ่เสร็จแล้ว ถนนตัดผ่านใกล้น้ำตกเหวนรกมาก โดยมีลานจอดรถห่างจากตัวน้ำตกเพียง 1 กิโลเมตรเท่านั้น ระหว่างทางสามารถเดินชมธรรมชาติอันสวยงามสองข้างทางได้ เมื่อถึงตัวน้ำตกจะมีบันไดลงไปอีกราว 50 เมตร ซึ่งค่อนข้างแคบและชัน แต่เมื่อลงไปถึงจุดชมวิวก็จะเห็นความยิ่งใหญ่อลังการของน้ำตกได้อย่างสวยงาม หากไปในฤดูฝนมีน้ำมาก ละอองน้ำจะกระเซ็นต้องกับแสงอาทิตย์เป็นสายรุ้งอย่างงดงาม แต่หากมาชมในหน้าแล้งนั้นอาจต้องผิดหวังเพราะไม่มีน้ำ เห็นแต่เพียงหน้าผาแห้งๆ เท่านั้น
น้ำตกเหวนรก
ระหว่างทางเดินมายังน้ำตกเหวนรกนี้ จะสังเกตเห็นแนวคันปูนเป็นระยะ สร้างขึ้นเพื่อป้องกันช้างพลัดตกไปยังน้ำตก ตั้งแต่ในปี 2530 จะมีช้างตกลงไปยังผาข้างล่างปีละเชือกหรือสองเชือกเสมอ และในครั้งใหญ่ที่สุดปี 2535 มีช้างโขลงหนึ่งจำนวน 8 เชือกหลงเข้ามาและถูกกระแสน้ำพัดตกลงไปตายหมด ทางอุทยานแห่งชาติจึงได้สร้างแนวป้องกันนี้ขึ้นมาเพื่อป้องกันอันตรายแก่ช้างป่ามิให้เกิดขึ้นอีก
ในความเป็นจริงแล้ว น้ำตกเหวนรกนั้นมีอยู่ 2 ชั้น ที่ได้ชมนี้เป็นชั้นที่ 1 โดยมีความสูงของตัวน้ำตกประมาณ 50 เมตร ส่วนชั้นที่ 2 และ 3 นั้นอยู่ห่างออกไป ซึ่งชั้นที่สองนี้มีความสูงมากกว่าชั้นแรกเสียอีก ในความเป็นจริงแล้วมีเส้นทางสำรวจป่าของทางอุทยานเพื่อไปยังผาอีกด้านหนึ่งเพื่อชมทัศนียภาพของน้ำตกชั้นที่สองและสามแต่ไม่ได้เปิดให้เข้าชมโดยทั่วไปเนื่องจากเป็นทางเข้าไปในป่าดิบ มีสัตว์ป่าออกหากินตลอด หากต้องการเข้าชมควรติดต่อเจ้าหน้าที่อุทยานนำทางเข้าไปเพื่อความปลอดภัย และหากต้องการชมทัศนียภาพของน้ำตกชั้นที่ 2 และ 3 ให้สวยงามที่สุด ควรเดินทางมาชมในช่วงกันยายนหรือตุลาคม เนื่องจากจะมีน้ำมาก ตกลงมาเป็นละออง และหากมาชมในช่วงเวลา 10 นาฬิกา จะเป็นเวลาพอเหมาะที่แสงอาทิตย์ตกกระทบกับละอองน้ำตกเกิดเป็นสายรุ้ง โดยรวมความสูงของน้ำตกชั้นที่ 2 และ 3 นี้ประมาณ 150 เมตร

น้ำตกผากล้วยไม้

น้ำตกผากล้วยไม้
เกิดจากห้วยลำตะคอง การเดินทางมาจะต้องจอดรถที่ลานกางเต๊นท์ผากล้วยไม้ แล้วเดินเท้าเลาะไปตามห้วยลำตะคอง ผ่านป่าดงดิบตลอดทาง หากโชคดีอาจพบนกบางชนิด เช่น นกกางเขนหลังเทา เมื่อเดินเข้ามาประมาณ 1.2 กิโลเมตร ก็จะถึงน้ำตกผากล้วยไม้ มีป้ายเขียนเอาไว้ชัดเจน น้ำตกผากล้วยไม้นั้นลักษณะเป็นผาไม่สูงนัก ชื่อน้ำตกผากล้วยไม้นี้มาจากมีกล้วยไม้หลายชนิดเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะกล้วยไม้หวายแดง ซึ่งจะออกดอกช่วงเดินเมษายน
ปกติแล้วนักท่องเที่ยวจะนิยมชมน้ำตกบริเวณด้านนอกเท่านั้น แต่หากเดินเลาะไปตามโขดหินอีกประมาณ 100 เมตร ก็จะพบน้ำตกชั้นใน ซึ่งมีความสวยงามไม่แพ้กัน และหากเดินเลาะมาตามห้วยลำตะคองเรื่อยๆ ก็จะมาทะลุถึงน้ำตกเหวสุวัตได้

น้ำตกเหวสุวัต

น้ำตกเหวสุวัต
เป็นน้ำตกอีกแห่งที่สวยงามของอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ โดยเกิดจากห้วยลำตะคองไหลตกผ่านหน้าผาสูงราว 25 เมตร และมีแอ่งน้ำทางด้านล่างเหมาะแก่การเล่นน้ำเป็นอย่างมาก แต่ทางอุทยานแห่งชาติได้มีป้ายประกาศว่าห้ามเล่นน้ำไว้เนื่องจากกลัวอันตรายว่าจะมีน้ำป่าไหลหลากเฉียบพลัน ในฤดูฝนสายน้ำที่ตกลงมาจะเป็นละอองกระจายเต็มไปหมด ทำให้รู้สึกสดชื่นเย็นสบาย แต่หากมาในฤดูน้ำน้อย จะสามารถเดินลัดเลาะเพื่อเข้าไปยังโพรงถ้ำเล็กๆ ใต้หน้าผาน้ำตกได้
บางคนกล่าวไว้ว่า ชื่อน้ำตกเหวสุวัตนี้ เกิดจากมีโจรชื่อสุวัต หนีเจ้าหน้าที่บ้านเมืองมาจนมุมยังน้ำตกแห่งนี้ เลยตัดสินใจกระโดดลงมายังแอ่งน้ำเบื้องล่าง แต่ก็ไม่มีหลักฐานอะไรยืนยัน เป็นเพียงเรื่องเล่าต่อๆ กันมาเท่านั้น
สำหรับห้วยลำตะคองนี้ หลังจากผ่านน้ำตกเหวสุวัตแล้ว ยังมีน้ำตกเหวไทรและน้ำตกเหวประทุนที่อยู่ลึกเข้าไปอีก แต่จะต้องเดินผ่านป่าลึกฝ่าดงทากเข้าไป ควรมีเจ้าหน้าที่นำทางไปด้วยเนื่องจากในป่าลึกนั้นเส้นทางไม่ชัดเจน อาจพลัดหลงได้ง่าย

จุดชมวิวผาเดียวดาย

อยู่บนยอดเขาเขียว สามารถขับรถยนต์เข้าไปถึงแต่ถนนไม่ค่อยดีนักเนื่องจากมีหินถล่มบ่อยทำให้ผิวถนนเสียหายเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ถนนยังชันและเป็นโค้งหักศอกอีกด้วย เมื่อขึ้นไปเกือบถึงยอดเขาก็จะมีที่จอดรถให้บริเวณใกล้กับผาเดียวดาย ซึ่งระหว่างทางจะเดินผ่านเส้นทางศึกษาธรรมชาติ โดยเส้นทางนี้มีความอุดมสมบูรณ์ของพืชพรรณต่างๆ มากมาย ที่น่าสนใจ เช่น ช้องนางคลี หญ้าข้าวกล่ำ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีไม้ใหญ่อื่นๆ ซึ่งมักถูกปกคลุมด้วยมอสเป็นสีเขียวแลดูสดชื่น และยังมีไม้หอมพวกกฤษณาอีกด้วย ใช้เวลาเดินผ่านป่าดิบชื้นนี้ประมาณ 15 นาที ก็จะถึงจุดชมวิวผาเดียวดาย แลเห็นเขาสมอปูนทางขวามือและทุ่งงูเหลือมอยู่ตรงกลาง
หากโชคดี เส้นทางศึกษาธรรมชาติผาเดียวดายนี้ อาจพบนกหายากบางชนิด เช่น นกเงือก นกปรอดดำ นกแซงแซวหางบ่วง เป็นต้น
ทัศนียภาพบริเวณผาตรอมใจ

 จุดชมวิวผาตรอมใจ

ตั้งอยู่เลยทางเข้าเส้นทางศึกษาธรรมชาติผาเดียวดายไปอีกเล็กน้อย คือเป็นทางเข้าของศูนย์เรดาร์ของกองทัพอากาศ บริเวณนี้จริงๆ แล้วเป็นเขตทหาร แต่ได้จัดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมได้บริเวณจุดชมวิวผาตรอมใจ เมื่อมองออกไปจะแลเห็นทุ่งหญ้ากว้างไกลสุดลูกหูลูกตา บริเวณนี้ค่อนข้างเงียบสงบเนื่องจากเป็นเขตทหารและอยู่ไกลจากแหล่งท่องเที่ยวอื่นอีกทั้งการเดินทางมาก็ค่อนข้างลำบากเพราะไกลและถนนไม่ดี มีคนมาน้อย บรรยากาศเงียบสงบจึงมีนกหลายชนิดให้ศึกษา บางวันจะมีช่างภาพพร้อมกล้องถ่ายรูปและเลนส์ขนาดใหญ่สำหรับถ่ายภาพนกมานั่งเงียบๆ คอยนกมาเกาะบนกิ่งไม้แล้วถ่ายภาพ
จริงๆ แล้วข้างในศูนย์เรดาร์ยังมีหน้าผาหินอีกแห่งหนึ่งซึ่งมีวิวสวยไม่แพ้กัน แต่ไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวทั่วไปเข้าชม

อ่างเก็บน้ำสายศร

 อ่างเก็บน้ำสายศร

เป็นอ่างเก็บน้ำสำหรับใช้อุปโภคบริโภคภายในบริเวณอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ และเพื่อเป็นแหล่งน้ำของสัตว์ป่า ดำเนินการสร้างโดยนายบุญเรือง สายศร หัวหน้าอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่คนแรกเมื่อปี 2524 โดยในช่วงที่สร้างนี้ นายบุญเรืองได้กลับมาดำรงตำแหน่งหัวหน้าอุทยานในวาระที่ 2 แต่เดิมเรียกกันว่าอ่างเก็บน้ำมอสิงโต โดยเรียกตามชื่อของเขามอสิงโตที่อยู่บริเวณหน้าอ่างเก็บน้ำซึ่งมีรูปร่างคล้ายกับสิงโต แต่ต่อมาในปี 2550 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอ่างเก็บน้ำสายศรเพื่อเป็นเกียรติแก่นายบุญเรือง สายศร อดีตหัวหน้าอุทยานเขาใหญ่คนแรก ผู้ซึ่งมีส่วนบุกเบิกในการจัดตั้งอุทยาน และไม่ให้ผู้คนทั่วไปเข้าใจผิดคิดว่าในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่มีสิงโตอาศัยอยู่

หนองผักชี

หนองผักชี ดินสีแดงทางซ้ายของภาพคือโป่งหนองผักชี
แต่เดิมนั้นเคยมีชาวบ้านขึ้นมาจับจองพื้นที่อาศัยอยู่บนเขาใหญ่ และถางป่าเพื่อปลูกพืชผักบางอย่าง เช่น ผักชี พริก เป็นต้น โดยอาศัยแหล่งน้ำคือหนองผักชีนี้เพื่อการเกษตรกรรม เมื่อทางการได้สั่งให้อพยพออกจากเขาใหญ่ พื้นที่ที่เคยปลูกพืชก็ถูกทิ้งร้างมีหญ้าขึ้นสูง เป็นแหล่งอาหารให้กับสัตว์กินพืชซึ่งจะลงมากินหญ้าที่บริเวณนี้เป็นประจำ ทางอุทยานแห่งชาติได้สร้างหอดูสัตว์หนองผักชีเพื่อใช้ดูสัตว์ที่ลงมากินหญ้า โดยสัตว์มักลงมากินหญ้าตอนเช้าตรู่และตอนเย็น[5]
หอดูสัตว์หนองผักชี


หอดูสัตว์

ทางอุทยานแห่งชาติได้สร้างขึ้นเพื่อให้นักท่องเที่ยวใช้ดูสัตว์ที่ลงมากินดินโป่ง มีทั้งหมด 3 แห่งคือ
1. หอดูสัตว์หนองผักชี
2. หอดูสัตว์มอสิงโต
3. หอดูสัตว์คลองปลากั้ง
โดยหอดูสัตว์ทั้งหมดนี้จะสร้างใกล้ๆ โป่ง เนื่องจากสัตว์จะลงมากินดินโป่ง ซึ่งโดยมากที่เห็นจะเป็นกวาง ช้างป่ามีบ้างแต่น้อยกว่า และหากโชคดีอาจมีโอกาสได้เห็นกระทิงลงมากินดินโป่งซึ่งหาชมได้ยากมาก โดยโอกาสเห็นกระทิงนั้นจะพบที่หอดูสัตว์คลองปลากั้งมากที่สุด

จุดชมวิว กม.30

หากเดินทางมาจากฝั่งปราจีนบุรี จุดชมวิวนี้เป็นจุดแวะสุดท้ายก่อนจะลงจากอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ไปยังฝั่งอำเภอปากช่อง โดย ณ จุดนี้นักท่องเที่ยวมักนิยมแวะถ่ายภาพเป็นที่ระลึกก่อนลงจากเขาใหญ่ เนื่องจากจะเห็นวิวข้างหลังยาวออกเป็นเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อนสวยงาม และในวันที่เงียบสงบ อาจเห็นนกหลายชนิดมาเกาะตามกิ่งไม้ในบริเวณนี้ ซึ่งจะมีช่างภาพมาตั้งกล้องถ่ายภาพนกอยู่บ้างเป็นบางครั้ง
ทัศนียภาพบริเวณจุดชมวิว กม.30
ทิวทัศน์ที่แลเห็นได้จากจุดนี้มีดังนี้คือ เขาลูกซ้ายมือคือเขาลูกช้าง มีถ้ำค้างคาวอยู่ เวลาโพล้เพล้อาจเห็นค้างคาวบินออกมาจากถ้ำเป็นสายเพื่อไปหาอาหาร เห็นเป็นเส้นสีดำเป็นแนวยาวตัดกับขอบฟ้า ทิวเขาที่ไกลที่สุดเป็นแนวยาวนั้นคือ เขาแผงม้าซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร ทุ่งโล่งตรงกลางในเงาเมฆนั้นเป็นร่องรอยการถางป่าเพื่อทำไร่ก่อนจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ ตรงทุ่งโล่งนี้จะเห็นบ้านคนอยู่จำนวนหนึ่ง เป็นส่วนหนึ่งของบ้านท่ามะปราง และทางขวามือจะเห็นยอดเขาเล็กๆ อีกสามสี่ยอด เป็นส่วนหนึ่งของเขากำแพงซึ่งยาวออกไปทางทิศตะวันออก ได้แก่เขาแผงม้า เขาวังหิน เขาผาแจง เขาริมหัว และเขาแสงคำตามลำดับ

 ศาลเจ้าพ่อเขาใหญ่

ตั้งอยู่บนหลักกิโลเมตรที่ 23 ของถนนธนะรัชต์ โดยจอมพลสฤษดิ์ ธนรัชต์ ดำริให้สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงปลัดจ่าง ผู้ปราบโจรบนเขาใหญ่ได้สำเร็จเมื่อกว่า 70 ปีก่อน นักท่องเที่ยวนิยมมาสักการะอยู่เสมอ และทุกวันที่ 26 มกราคม จะมีพิธีบวงสรวงเพื่อรำลึกถึงพระคุณของปลัดจ่างที่ได้ดูแลพื้นที่บริเวณนี้ในอดีต

โป่ง

โป่งชมรมเพื่อน
โป่งเป็นดินชนิดหนึ่ง มักเป็นดินเนื้อละเอียด ในดินโป่งนี้จะมีแร่ธาตุต่างๆ ในปริมาณสูง ซึ่งจำเป็นต่อการรักษาสมดุลในร่างกายของสัตว์ป่า โดยเฉพาะสัตว์กินพืชต่าง จะต้องการเกลือแร่เพื่อรักษาสมดุลของร่างกาย อีกทั้งดินโป่งยังมีแคลเซียม ซึ่งจำเป็นในการสร้างและบำรุงเขาสัตว์นั้นๆ โดยจะเห็นสัตว์ต่างๆ ลงมากินดินโป่งอยู่เนืองๆ เราจึงสามารถใช้โป่งนี้เป็นที่ส่องสัตว์ได้
โป่งที่เป็นที่รู้จักกันดี เช่น โป่งหนองผักชี โป่งช้าง โป่งกระทิง และโป่งชมรมเพื่อนเป็นต้น โดยโป่งชมรมเพื่อนนี้เป็นโป่งเทียม คือมนุษย์เป็นผู้เอาเกลือแร่ไปใส่ไว้ในดินให้สัตว์กินนั่นเอง สร้างตั้งแต่ปี 2517 นอกจากนี้ โป่งธรรมชาติก็จะมีการเติมเกลือแร่ด้วยเช่นกัน เนื่องจากเมื่อเวลาผ่านไปเกลือแร่ตามธรรมชาติก็จะหมด การเติมเกลือแร่จะทำใหัสัตว์มากินดินโป่งที่โป่งนั้นๆ เหมือนเดิม ทำให้เราสามารถสำรวจและชมสัตว์ป่าได้สะดวกขึ้น และสัตว์ป่าก็ไม่ต้องไปหาโป่งแห่งใหม่
ปัญหาที่สำคัญคือ มนุษย์ได้เข้ามาใกล้โป่งเพื่อดูสัตว์ จะทำให้สัตว์ตื่นกลัวและไม่ลงมากินดินโป่งอีก บางโป่งก็แทบจะกลายเป็นโป่งร้างไป เช่น โป่งหนองผักชี แต่เดิมเคยมีกระทิงลงมากินดินโป่งเป็นประจำแต่ปัจจุบันไม่พบกระทิงลงมากินดินโป่งนี้อีกเลย โดยพบกระทิงที่โป่งหนองผักชีครั้งสุดท้ายเมื่อปี 2524 รวมความว่าในระยะนี้โป่งหนองผักชีมีสัตว์ออกมากินดินโป่งค่อนข้างน้อยกว่าแต่ก่อนมาก เป็นต้น
ตัวอย่างสำคัญที่ยืนยันว่าการรบกวนของมนุษย์มีผลต่อการกินดินโป่งของสัตว์ กล่าวคือ แต่เดิมมีโป่งหนึ่งเป็นโป่งขนาดใหญ่ มีสัตว์หลายชนิดมากินดินโป่งประจำ แต่ปัจจุบันได้กลายเป็นโป่งร้างไปเสียแล้ว คือโป่งเครื่องบินตก โดยได้ชื่อมาจากเครื่องบินของสายการบินอาหรับได้เกิดอุบัติเหตุตกในบริเวณนี้ (ตรงกับบริเวณหลักกิโลเมตรที่ 31 บนถนนธนะรัชต์) มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 23 คน เมื่อเกิดอุบัติเหตุทางเจ้าหน้าที่ก็ได้ถางป่าเป็นทางเพื่อลำเลียงศพผู้เคราะห์ร้ายออกมาจากซากเครื่องบิน และภายหลังจากนั้นได้ตัดเส้นทางจากที่ถางป่าเข้าไปยังซากเครื่องบินตกแล้วตัดไปยังน้ำตกเหวสุวัตเพื่อเป็นเส้นทางเดินป่า รวมถึงมีการสร้างห้างไว้ดูสัตว์เวลากลางคืนบริเวณโป่งเครื่องบินตกนี้อีกด้วย ทั้งหมดนี้ทำให้เป็นการรบกวนสัตว์ป่า ส่งผลโป่งเครื่องบินตกกลายเป็นโป่งร้างไปในที่สุด

การเดินทาง

การเดินทางมายังอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ สามารถเดินทางได้ 2 ทางดังนี้
ช้างป่าออกหากินบนถนนธนะรัชต์
1. ขึ้นเขาฝั่งปากช่อง ซึ่งเป็นเส้นทางดั้งเดิม สร้างตั้งแต่ปี 2505 โดยเดินทางผ่านถนนมิตรภาพ เมื่อถึงช่วงอำเภอปากช่องจะมีทางแยกเข้าถนนธนะรัชต์ จากถนนมิตรภาพเข้ามาตามถนนธนะรัชต์ประมาณ 20 กิโลเมตรก็จะถึงด่านเก็บค่าธรรมเนียม ซึ่งใกล้กันนั้นเป็นที่ตั้งของศาลเจ้าพ่อเขาใหญ่ หรือปลัดจ่างผู้ปราบโจรบนเขาใหญ่เมื่อ 80 ปีก่อน โดยจากด่านเก็บค่าธรรมเนียมนี้ ต้องเดินทางไปอีกประมาณเกือบ 20 กิโลเมตรจึงจะถึงศูนย์บริการนักท่องเที่ยว เส้นทางนี้ค่อนข้างชันเมื่อเทียบกับเส้นใหม่ที่ขึ้นเขาฝั่งปราจีนบุรี สองข้างทางเป็นป่าดิบ มีดงเสือ ดงงูเห่า และดงช้างเป็นต้น ซึ่งนานๆ ครั้ง อาจเห็นสัตว์ออกมาเดินบนถนนใหญ่ โดยเฉพาะลิงซึ่งอาจมีมากเป็นร้อยตัวและมีกีดขวางการจราจร ควรใช้ความระมัดระวังในการขับรถเป็นอย่างมากเนื่องจากมีอุบัติเหตุขับรถชนลิงอยู่บ่อยๆ
2. ขึ้นเขาฝั่งปราจีนบุรี เป็นทางที่ตัดขึ้นใหม่ในปี 2525 ซึ่งหากเดินทางมาจากกรุงเทพมหานครแล้ว นับว่าสะดวกและใกล้กว่าทางฝั่งปากช่อง อีกทั้งทางขึ้นยังชันน้อยกว่าเล็กน้อย โดยขับรถมาทางถนนรังสิต-นครนายก เมื่อถึงตัวเมืองนครนายกให้เลี้ยวเข้าถนนสุวรรณศร (หมายเลข 33) ไปทางปราจีนบุรี เดินทางมาจนกระทั่งถึงวงเวียนให้เลี้ยวซ้ายเข้าถนนปราจีนบุรี-เขาใหญ่ ซึ่งนับจากวงเวียนนี้ จะห่างจากศูนย์บริการนักท่องเที่ยวประมาณ 40 กิโลเมตร แต่หากมาจากทางนี้จะใกล้น้ำตกเหวนรกมากกว่า เส้นทางฝั่งนี้ไม่ค่อยมีสัตว์มากเท่ากับฝั่งปากช่อง แต่มีลิงมากพอๆ กัน ซึ่งควรขับรถด้วยความระมัดระวังเช่นกัน

วันจันทร์ที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

โทบา (Lake Toba) ที่สุดแห่งทะเลสาบบนปากปล่องภูเขาไฟ

   ทะเลสาบโทบา (Lake Toba)  ณ เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เป็นทะเลสาบที่เกิดในบริเวณปากปล่องภูเขาไฟ กล่าวได้ว่าเป็น Caldora ที่ใหญ่ที่สุดในโลก  (largest volcanic lake in the world) เสห่น์ของทะเลสาบโทบาอยู่ที่ความเป็นธรรมชาติที่ยังสะอาด อากาศสดชื่นบริสุทธิ์ถูกรายล้อมด้วยสีเขียวชะอุ่มของพันธุ์ไม้ที่ขึ้นปกคลุม สร้างความรู้สึกได้ถึงความเป็นชนบทของวิถีชีวิตท้องถิ่น ความสวยงามของทะเลสาบสีฟ้าอมเขียวที่กลายร่างมาจากภูเขาไฟที่เคยน่าสะพรึงกลัวมาก่อน 


ภาพ : Lake Toba - view of the crater lake.

Photographers A.M. & K.D.Hollitzer. Copyright 1996.

          ทะเลสาบโทบา อยู่ทางทิศใต้ของเมืองเมดาน (Medan) ซึ่งเป็นเมืองใหญ่ของสุมาตราเหนือ เป็นศูนย์กลางทางการค้าและท่าเรือที่สำคัญ ราว 160 กิโลเมตร ทะเลสาบแห่งนี้ มีเกาะขนาดใหญ่ ชื่อซาโมซีร์ (Samosir)อยู่ตรงกลางทะเลสาบ และมี Parapat เป็นเมืองท่องเที่ยวริมชายฝั่ง 


ภาพ : ที่ตั้ง ทะเลสาบโทบา (Lake Toba) 

ทะเลสาบโทบา เกิดจากการระเบิดแบบซูเปอร์ภูเขาไฟ (supervolcano)

          การระเบิดของซูเปอร์ภูเขาไฟ (supervolcano) นั้นแตกต่างจากการระเบิดของภูเขาไฟทั่วไป แน่นอนว่ามันรุนแรงมากกว่าแรงระเบิดของภูเขาไฟธรรมดาหลายร้อยเท่า พ่นเถ้าถ่าน และก๊าซพิษจำนวนมหาศาลขึ้นไปปกคลุมในชั้นบรรยากาศ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศของโลกครั้งใหญ่

          ภูเขาไฟโดยทั่วไปจะมีลักษณะเป็นปล่องภูเขาไฟ การระเบิดจะเกิดจากการสะสมของหินละลาย (Magma)ใต้เปลือกโลก จำนวนมากและถูกแรงดันมหาศาลภายในโลกผลักดันให้ปะทุออกมาบนผิวโลก แต่สำหรับ Supervolcanoe นั้นมันซ่อนตัวอยู่ลึกใต้พื้นดินจึงทำให้ยากต่อการตรวจพบ แทนที่หินละลายเหล่านี้จะระเบิดออกมาที่ผิวโลก หินละลาย(Magma) เหล่านี้กลับสะสมกันก่อนเป็นเวลาหลายพันปีจนเกิดเป็นบ่อหินละลายขนาดยักษ์ (Magma chamber) ทับถมกันจนหนาหลายสิบกิโลเมตรอยู่ลึกลงไปใต้พื้นโลก  ระหว่างนั้นมันจะดูดซับเอาก๊าซต่างๆ เช่น ก๊าซซัลเฟอร์ไดอ๊อกไซด์ และ คารบอนไดอ๊อกไซด์ไว้  เมื่อสะสมนานนับพันปีก็จะเกิดแรงดันมหาศาล และในที่สุดก็เพียงพอที่จะถึงกาลปะทุอออกมาเหนือผิวโลกอย่างรุนแรง เถ้าถ่านภูเขาไฟจากการระเบิดจะขึ้นไปปกคลุมบรรยากาศ ก๊าซจำพวกซัลเฟอร์ไดออกไซด์จะสะท้อนแสงอาทิตย์ไม่ให้ตกลงมาสู่พื้นโลกได้ เต็มที่ ทำให้อุณหภมิโลกลดลงอย่างรวดเร็ว เกิดปรากฏการณ์ที่เรียกว่าฤดูหนาวนิวเคลียร์ ( nuclear winter )


ภาพ : ความแตกต่างของการระเบิดของภูเขาไฟธรรมดาและ Supervocano
ที่มา :
www.vcharkarn.com

          และลาวาที่ทะลักออกมาด้วยความเร็วสูง และหมดไปอย่างรวดเร็ว การยุบตัวลงของโครงสร้างด้านในของแหล่ง Magma ในก้นหลุม (Magma chamber) ทำให้เปลือกโลกที่อยู่ข้างบนยุบตัวลงไป เกิดเป็นหลุมขนาดยักษ์ ซึ่งนักธรณีวิทยาเรียกหลุมที่เกิดจากการระเบิดของ Supervolcanoes ว่า Caldora และเมื่อเกิดการระเบิดครั้งต่อๆมา ก็จะทำให้บริเวณด้านข้างภูเขาไฟยิ่งยุบตัว เมื่อมีฝนตกลงมาสายน้ำก็จะถูกกักขังไว้ในแอ่ง เมื่อเวลาผ่านไปจึงกลายเป็นทะเลสาบบนปากปล่องภูเขาไฟ (Crater Lake) โดยลักษณะของ Caldera volcano จะมีลักษณะปากหลุมกว้างใหญ่เป็นวงกลม หรือเป็นหลุมแอ่งกระทะ


ภาพ : การเกิด Magma chamber และการเปลี่ยนแปลง
ที่มา :
www.vcharkarn.com

          นักธรณีวิทยาพบว่าการเกิด Supervolcanoes มักจะเกิดในบริเวณที่เรียกว่า Subduction zone ซึ่งเป็นบริเวณที่แผ่นเปลือกโลกภาคพื้นมหาสมุทรกับแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีปเคลื่อนที่เข้าชนกัน แผ่นเปลือกโลกภาคพื้นมหาสมุทรที่บางและมีความหนาแน่นสูงกว่าจะมุดตัวลงไปใต้แผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีปที่หนาและความหนาแน่นน้อยกว่าเช่น บริเวณชายฝังแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา และ บริเวณประเทศอินโดนิเชียเป็นต้น


ภาพ : ของภูเขาไฟโทบา จะเห็นว่าพื้นดินนั้นยุบตัวลงไป

และมียอดแหลมๆ ตรงกลางหลงเหลืออยู่ ที่มา : www.seanet.com


ภาพ : caldera of Kaguyak volcano


ภาพ : Aerial photo of the crater lake in Katmai NationalPark and Preserve, Alaska.

          Lake Toba หรือที่รู้จักกันอีกชื่อตามภาษาบาตักเรียกว่า Danau Toba นักธรณีวิทยาประมาณกันว่าทะเลสาบโทบา เกิดภายหลังจากการระเบิดแบบซูเปอร์ภูเขาไฟ (supervolcano) เมื่อ 74,000 ปีมาแล้ว นับว่าเป็นเหตุการณ์ “perfect horror” เพราะมันทั้งอบอวลไปด้วยรุนแรงและยิ่งใหญ่น่าสะพรึ่งกลัว นักธรณีวิทยากำหนดค่าชี้วัดระดับความรุนแรงของการระเบิดของภูเขาไฟเป็นระดับ เรียกว่า Volcano Explosivity Index (VEI) เป็นสเกลตั้งแต่ 0-8 คือ จากไม่มีการระเบิดเลยจนถึงระดับการทำลายล้างสูงสุด แน่นอนว่า การระเบิดของภูเขาไฟโทบาได้ถูกจัดไว้ที่ระดับ 8 (described as "mega-colossal") จากการเกิดระเบิดใกล้กับเส้นศูนย์สูตรจึงทำให้เถ้าภูเขาไฟ และก๊าซกระจายไปยังซีกโลกเหนือและใต้อย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดมลภาวะทางอากาศ เชื่อกันว่าการระเบิดครั้งนั้นมีแรงดันมหาศาลทำให้ลาวาพุ่งไปไกลถึงภาคใต้ของประเทศอินเดีย คิดเป็นระยะทางกว่า 3,000 กิโลเมตร และกว่าจะพ่นลาวาออกมาจนกว่าจะมอดไปต้องใช้เวลานาน 6 ปี อีกทั้งยังทำให้เกิดการเปลี่ยนสภาพภูมิอากาศของโลกตามมา เมื่อศึกษาหลักฐานจากชั้นหินใต้มหาสมุทรอินเดีย และแท่งน้ำแข็งจึงทำให้รู้ว่า จากการระเบิดในครั้งนั้น ได้ทำให้สภาพภูมิอากาศของโลกลดลง 3-3.5 degrees Celsius เกิดฤดูหนาวภูเขาไฟอย่างน้อย 6 ปี ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม อย่างรุนแรงพืชและสัตว์มากมาเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์  มีการสันนิษฐานของนักวิทยาศาสตร์ที่ว่า การระเบิดของภูเขาไฟโทบาทำให้โลกเข้าสู่ยุคน้ำแข็ง

          ปริมาณของเถ้าถ่านภูเขาไฟที่ โทบาปล่อยออกมา คิดเป็นประมาณ 2800 ลูกบาศก์กิโลเมตร(2800 cubic km)  เทียบกับ Supervolcanoes ของ Yellowstone ซึ่งปะทุขึ้นเมือ 2 ล้านปีมาแล้ว นั้นปล่อยเถ้าถ่านออกมา 2500 ลูกบาศก์กิโลเมตร (2500 cubic km) จากหลักฐานที่มีอยู่ จึงเชื่อกันว่าโทบา คือการระเบิดครั้งที่รุนแรงที่สุดเท่าที่เคยขึ้นมาในโลก


          เมื่อภูเขาไฟระเบิดจึงทำให้กรวยภูเขาไฟพังทลายลง เกิดเป็นแอ่งภูเขาขนาดใหญ่  และเมื่อผ่านการระเบิดมาอย่างยาวนาน จึงทำให้ปากปล่องขยายทั้งทางกว้างและลึกขึ้นเรื่อยๆ หินเหลวและก๊าซต่างๆที่สะสมอยู่ใน Magma chamber  เมื่อถูกพ่นออกมาจนหมด ภายในก็จะกลายเป็นพื้นที่ว่างขนาดใหญ่และแผ่นดินเบื้องบนก็จะยุบตัวลงเข้าไปแทนที่พื้นที่ว่างดังกล่าว จนเกิดเป็นแอ่งขนาดใหญ่รองน้ำฝนที่ตกลงมาจนกลายเป็นทะเลปากปล่องภูเขาไฟ (Volcano crater) ที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีเนื้อที่ 1,645 ตารางกิโลเมตร อยู่สูง 906 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีความยาวยาวของทะเลสาบกว่า 1๐๐ กิโลเมตร กว้าง 30 กิโลเมตร) มีความลึกเฉลี่ย 450 เมตร จุดที่ลึกที่สุด มีความลึกที่สุดถึง 505 เมตร จากการระเบิดของภูเขาไฟได้ทำให้เกิดทัศนียภาพของหน้าผาสูงถึง 500 เมตร กลางทะเลสาบจะมี samosir island  และมีทะเลสาบขนาดย่อมอยู่บนเกาะ samosir อีกต่อหนึ่ง


ภาพ : Lake Toba (Images courtesy of Google Earth)

ชนเผ่าบาตัก (Bataks)

          ประชากรที่อาศัยอยู่รอบๆทะเลสาบ และบนเกาะซาโมเซอร์คือชนเผ่าบาตัก (Bataks)


ภาพ : Batak Toba
ที่มา :
www.flickr.com

          ชาวบาตักเองมีหลายเผ่า เช่น บาตัก  เปซิเซอร์, บาตัก ไสมาลุงกุน, บาตัก มันไดลิ่ง, บาตัก ปากพัก, ฯลฯ สำหรับเผ่าที่อยู่บนเกาะซาโมเซอร์เป็นกลุ่มใหญ่ที่สุด เรียกชื่อตามชื่อของทะเลสาบว่า  “บาตัก โทบา (Batak Toba)” ในอดีตชาวบาตักมีความเชื่อบูชาธรรมชาติ และอินโดนีเซียก็ได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่มีประชากรถือศาสนาอิสลามมากที่สุดในโลก  แต่เมื่อชาวดัชท์ยึดครองอินโดนีเซียเป็นอาณานิคม มิชชั่นนารีตะวันตกจะเข้ามาเผยแพร่คริสต์ศาสนา ทำให้ภายหลังชาวบาตักบนเกาะซาโมเซอร์ส่วนมาก เปลี่ยนจากความเชื่อดั้งเดิมมานับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแต้นท์และโรมัน คาทอลิก แต่ก็ยังแฝงไปด้วยการนับถือภูตผี และความเชื่อบูชาธรรมชาติอยู่ด้วย

          เอกลักษณ์ของชาวบาตักที่เห็นได้ทั่วไปนั้นก็คือ การออกแบบหลังคามีลักษณะสูง รูปร่างคล้ายเรือ สีดั้งเดิมจะเป็นสีแดง ดำ ขาว 


ภาพ : Batak houses on Lake Toba, Sumatra
ที่มา :
www.pbase.com

          สำหรับอาชีพของชาบาตักนั้น จะให้ความสำคัญไปทางการประมง ด้วยสภาพภูมิประเทศในบางส่วนจะมีความลาดชันจึงไม่เอื้อต่อการเพาะปลูกนัก การปลูกข้าวก็พอมีแค่เพียงพอต่อการบริโภคเท่านั้น แต่ด้วยความที่เป็นดินแดนภูเขาไฟมาก่อนดินจึงมีความสมบูรณ์เพาะปลูกได้ผลดี และอีกหนึ่งรายได้หลักย่อมหนีไม่พ้นรายได้จากการท่องเที่ยว

          สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่หลายคนเฝ้าฝันอยากไปยืนสูดอากาศบริสุทธิ์ พลางสัมผัสกับเสน่ห์ความงามของดินแดนภูเขาไฟแห่งนี้ และหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวซึ่งอยู่ในลิสต์ของนักเดินทางย่อมหนีไม่พ้น ทะเลสาบโทบา

ข้อมูลอ้างอิง
ทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ ; วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แทมโบร่า...อภิมหาภูเขาไฟในรอบหมื่นปี ; วิรุฬหกกลับ
Lake Toba  ;  Wikipedia, the free encyclopedia
แนวแผ่นเปลือกโลกลู่เข้าหากัน (Convergent Plate Boundaries) ; วิชาการธรณีไทย
Volcanoes : สำรวจภูเขาไฟ ;
www.sunflowercosmos.org
Toba, Sumatra, Indonesia ; www. volcano.oregonstate.edu
The Lake Toba Super Volcano Eruption  ; Administrator